Słodzik zamiast cukru

Słodzik zamiast cukru

Zamienniki cukru, zwyczajowo słodziki, są syntetycznie wytwarzanymi lub naturalnymi substytutami cukru, np. z roślin słodzących, które znacznie przewyższają jego siłę słodzącą. Nie mają żadnej lub bardzo niską fizjologiczną wartość kaloryczną. Ponadto nie stanowią one pożywki dla bakterii powodujących próchnicę, gdyż nie są metabolizowane przez florę bakteryjną jamy ustnej.

Słodziki – syntetyczne lub naturalne substytuty cukru

słodziki pod marką własnąMoc słodząca zamienników cukru jest zawsze odnoszona do sacharozy z mocą słodzącą 1. Warunkiem działania substancji słodzących jest to, aby ich struktura chemiczna umożliwiała dokowanie się do receptorów smakowych. Dane dotyczące względnej mocy słodzącej są wartościami przybliżonymi i opierają się na roztworze sacharozy o stężeniu od trzech do czterech procent. Moc słodząca 500 oznacza, że 500-krotnie rozcieńczony roztwór substancji słodzącej ma taką samą moc słodzącą jak roztwór sacharozy. Siła słodzenia zależy również od innych składników słodzonej żywności, jej temperatury i wartości pH. Czasami występuje synergizm pomiędzy różnymi substancjami słodzącymi, np. pomiędzy aspartamem i acesulfamem, co może prowadzić do jeszcze większej siły słodzenia. Aby poprawić smak, słodziki na bazie sacharozy (m.in. słodziki pod marką własną) są często łączone z innymi substancjami słodzącymi lub substytutami cukru. Zamienniki cukru spożywane w czystej postaci mogą mieć czasem smak lukrecji, mentolu lub kwaśny.

Sypkie słodziki w proszku to drugi obok słodzików w tabletkach najpopularniejszy rodzaj słodzika. Jak dotąd niewiele jest wiarygodnych wyników badań dotyczących długoterminowych skutków stosowania substancji słodzących, a zwłaszcza ich kombinacji. Badania nad ewentualnymi skutkami zdrowotnymi przyniosły różne wnioski.